ارتباطی ساده بین تخصص و هزینه

سلام به همه دوستان

یک مساله‌ای هست که روی اعصابم هست. خواستم اینجا یک صحبتی راجع بهش بکنم مقداری آروم بشم اونم رابطه بین تخصص و پول است. یک عده‌ای هستن که کلا خیلی جالبن این آدم‌ها رو میتونید بیشتر روی وب سایت‌هایی مثل پونیشا یا پارسکدرز یا ... پیدا کنید و کمی باهاشون حرف بزند وکلی اعصابتون خورد بشه و بعدش بشینید به بخندید به روزگار و ... 

مثلا با فردی اونجا آشنا شدم که پروژه‌فروشگاهی داشت با لاراول (یعنی کد اختصاصی میخواست) بعدش قیمت پیشنهادی خودش رو زده بود ۱۰۰/۰۰۰ تا ۲۰۰/۰۰۰ و مدت انجام پروژه رو زده بود ۱۰ روزه و خیلی هم قشنگ نوشته بود فقط دوستانی حرفه‌ای پیام بدن! بعدش من گفتم آخ جان این از همون دوستان مورد بحث است رفتم یک پیامی بهش دادم بعداز یکم خوش و بش کردن بهش گفتم

امکاناتی که توی این فروشگاه نیاز دارید رو بهم بگیم؟

اونم گفت: اول بگید تجربه کار دارید؟ نمونه کار بدید؟

منم گفتم: بله و نمونه کارهام رو دادم بهش. رزومه‌ام رو فرستادم.

بعدش گفت: یک سایتی شبیه دیجی‌کالا میخوام و یک سری امکانات دیگه. میخوام حداکثر ۱۰ روزه تموم بشه. خودم هم کارم همینه پس قیمت زیاد ندید که قبول نمیکنم.

بعدش من گفتم: این کاری که شما میخواید ۶ ماه زمان میبره و ۴۰ تومن هم هزینه داره

گفتگو های بعدی رو دیگه نمیشه منتشر کرد :) (شوخی میکنم خیلی مودب از هم خداحافظی کردیم)

بعد من نشستم فکر کردم یک مقدار به سرگذشت این دوستمون. دیدم این بنده خدا یکی بهش پیام میده احتمالا که تازه از دانشگاه اومده و فرق بین html و css و ... رو هنوز نمیدونه و میگه من که بیکارم بزار بهش یک قیمتی بدم حتما ۱۰ روزه انجام میشه که این نوشته. حالا من که بلد نیستم می‌رم می‌خونم نهایت ۲۰ روزه تمومش می‌کنم بعدش میره ۱۵۰/۰۰۰ هم قیمت میده یعنی یک مقداری کمتر از قیمت حداکثر پیشنهادی. بعدش میره دنبال انجام پروژه و یادگیری و ... بعد از ۲۰ روز تازه میفهمه که زبان‌های برنامه‌نویسی وب چی هستن و هر کدوم چیکار میکنن بعد به اون بنده خدایی که پروژه میخواسته میگه داره تموم میشه یکم دیگه وقت بده بعدش اونم میگه من که ۲۰ روز صبر کردم چند روز دیگه‌ام صبر میکنم اینم پول زیادی هم که نیست. بعد از تقریبا ۴ ماه بنده خدا مجریه میفهمه که نه کار همچین ساده‌ای هم نیست بعدش میفهمه که میشه با یک نرم‌افزار سایت رو دو روزه آورد بالا و میره یک opencart ای چیزی نصب میکنه و تحویل میده بعدش اون کسی که پروژه داشته میگه این کاری که من میخواستم نیست بعدش پول مجری رو نمیده بعدش مجریه هم کلی آه و نفرینش میکنه بعدش اون‌ام کلی این رو آه و نفرین میکنه بعدش اونی که پروژه داشته میره میشینه پیش همه میگه ما تو ایران متخصص نرم‌افزار نداریم. همه فقط رفتن مدرک گرفتن هیچی هم بارشون نیست و ....

امیدوارم متوجه منظورم شده باشید. برای تخصص باید هزینه کرد باید خوب هم هزینه کرد. من یک شرکتی رفتم توس سوالات مصاحبه گفته بود چه کار کنیم تا پروژه ارزون‌تر دربیاد؟ من گفتم چند تا نرم‌افزاری خیلی حرفه ای بیارین ساعتی ۵۰ تومن بهشون بدین اون وقت کار ارزون تر درمیاد. اگه یکی رو بیارید که ساعتی بهش ۲۰۰۰ تومن بدید باید چند ماه روش کار کنین بعدش هم یک کاری تحویل میگیرین که بدرد نمیخوره و زمان و هزینه‌تون از دست رفته و جبران نمیشه و بعدش هم احتمالا از این شغل میرید بیرون و پیتزا فروشی ۶۰۰۰ تومنی با نوشابه رایگان میزنید. البته این آخرش رو تو دلم گفتم :))

انشاا... روزهایی برسه که ما نزدیک بشیم به میانگین‌های جهانی در پرداخت‌ها و شاهد پروژه‌های بین‌المللی باشیم و بدونید که ما همین الان توان و تخصص‌ لازم رو داریم.

امیدوارم کسی از من ناراحت نشه. به امید موفقیت‌های روزافزون برای صنعت نرم‌افزار کشور.

نوشته شده در پنج شنبه 1395/08/21 ساعت 12:00 توسط مهدی باقری | سه نظر

تجربیات جالب از مصاحبه های کاری

سلام و روز بخیر

به خاطر شرایط کاری پیش اومده مجبور شدم مقداری دنبال کار بگردم و تعداد مصاحبه های کاری بسیار زیادی انجام دادم و داخل هر کدومشون یک مشکلی دیدم به نظرم رسید اینجا یک سری انتقاداتی بکنم به همکاران تا شاید در یک نفر تغییری احساس بشه و یکم راجع به این چیز ها فکر کنه.

 

توهم سلیکون ولی: بعضی از دوستان دچار این توهم هستن و هی از سلیکون ولی و متد های جذب توسعه دهنده و ... صحبت میکنند. از نظر شخصی خودم وقتی میتونیم این جور مقایسه ها رو داشته باشیم که همه قسمت های سازمانمون درست باشه. یعنی اگر شما حقوق پرداختیتون حداکثر قانون کار هست دیگه زشته هست بیاید شیوه های استخدامی سلیکون ولی رو برای مصاحبه شونده اجرا کنید و هی دم از شرکت های بزرگ و میزان درآمدشون بزنید

 

قانون کار کلمه طلایی: نکته بسیار جالی که من دیدم و باعث تاسف هست اینه که یک سری مدیران هستند که اصلا به تخصص شما کار ندارند. یعنی مهم نیست براشون چی بلد هستید، چه کارهایی کردید، چه رزومه ای دارید، چند سال سابقه کار دارید، هیچی مهم نیست. هر کس بشینه جلوشون پیشنهادشون ثابت هست. و خیلی غیر حرفه‌ای میگن ما به همه همین پیشنهاد رو میدیم به شما هم همین رو میگم. من نمیخوام بگم اینجا فرد متخصصی هستم و ... به من کم گفتن :-)  من میخوام بگم این شیوه حقوق پیشنهادی زشت و بسیار غیر حرفه‌ای هست. باید مدیر محترم یک شیوه درخواست حقوقی بدست بیاره مثلا بگه این زبان رو بلد بود ۲۰۰ هزار تومان، اون یکی رو بلد بود ۳۰۰ هزار تومان، Git بلد بود هیچی اضافه نمیشه (این رو باید همه بلد باشن) و اگر کسی جلوشون نشسته بود که با توجه به تخصص حقوق شون زیاد تر از توان شرکت میشد اون وقت فقط کافیه بگن ببخشید حقوق تخصصی شما بیشتر از توان پرداخت شرکت در حال حاضر هست و ما نمیتونیم با هم همکاری کنیم.

 

دوره تست: اینم بسیار دیده شده. بعضی دوستان هستن اگه Richard Stallman رو هم بخوان جذب کنند ازش درخواست دوره همکاری تستی میکنند. حالا این مشکلی نیست زیاد، قابل قبول هست اما فرض کنید همین Richard خودمون :-D بهش پیشنهاد بدن با حقوق ماهیانه ۳۰۰ هزار تومان بیاد و دوره تست رو بگذرونه جدی میگم بعضی ها همین قدر رو دارن. من اگه باشم به خودم اجازه نمیدم همچین حرفی بزنم. نهایتش اینه میگم جناب آقای ریچارد خان بیایید سر یک مبلغی کمتر از مبلغ واقعی مناسب تخصص شما به توافق برسیم. بعد اگر بعد از مثلا دو ماه هر دو طرف نسبت به همکاری تمایل داشتند برای ادامه کار مذاکره میکنیم. نه اینکه به ریچارد بگین ما ۳۰۰ تومن میدیم دو ماه اینجا کار میکنید اگه ما تشخیص دادیم شما بدرد ما میخورید یک قرارداد یک ساله می‌نویسیم.

 

میزان تخصص: اینم کلا برای من خیلی جالب هست. یک شرکتی بود توی آگهی کارشون همه تخصص‌هایی که باید داشته باشین رو لیست کرده بود. همش به انگلیسی و خیلی شیک و به روز و کلی تخصص که من هنوز چند تایی از اون ها رو کار نکرده بودم. با خودم گفتم ایول، اینها به نظر میاد یه چیزهایی بارشون هست به تخصص احترام میزارن خیلی خوشحال و شادان و بشکن زنان از این که حداقل با یک نفری که یکم حرفه ای هست صحبت میکنم. بعد از حضور در شرکت محترم متوجه شدم تنها کاری که انجام میدن طراحی قالب wordpress هست و حقوق مورد نظرشون حداکثر قانون کار هست!. بعدش که میگم خوب شما چه نیازی به فردی با این همه تخصص و تجربه دارین. شما یک دانشجوی کاردانی که علاقه مند هست به PHP رو پیدا کنید. یک ماه بهش آموزش بدید میتونه کارتون رو پیش ببره می‌دونید جواب چی شندیم ... نگم بهتره.

آدم متخصص باید زمینه کاریش مشخص  باشه، محدود باشه، عمیق باشه، صاحب نظر باشه. مثلا  آدم‌هایی هستن که تخصصشون فقط HTML,CSS هست و کلی از این راه پول درمیارن و کلی شهرت بین‌المللی دارن. بعضی آگهی‌که کلا مغزم رو منفجر میکنن طرف زده بود مدیر پروژه دارای مهارت کامل در برنامه نویسی Android, IOS و همیچنین مهارت در برنامه نویسی وب و زبان های Python و C# باشد. آشنایی کامل به مباحث مدیریت پروژه، مهندسی معکوس، تکنیک های یادگیری ماشین، مدیریت سرورهای لینوکس، تجربه کار با سایت‌های پربازدید، آشنا به مباحث بازاریابی نوین، دارای حداقل مدرک کاشناسی ارشد، تسلط کامل به زبان انگلیسی و آشنایی به زبان فرانسه، حداقل ۵ سال سابقه کار مرتبط، بعد حقوق پیشنهادیشون هم ماهیانه ۲ میلیون تومان هست با ساعت کاری ۱۰ ساعت در روز. دیدم که میگم.

 

فرم استخدام: یکی از اون چیزهایی که واقعا اعصاب من رو خورد میکنه این هست. طرف فرم آورده گذاشته جلوی من این چیزها رو نوشته توش

  • اطلاعات فردی: نام و نام‌خانوادگی، شماره ملی، شماره شناسنامه، شماره تلفن همراه، گروه خونی خود و همسر، آدرس منزل، تلفن منزل، کروکی منزل، آیا مالک هستید؟، پایان خدمت، نام نام‌خانوادگی پدر و مادر، صادره از کجا؟، شهر تولد پدر و مادر، تحصیلات پدر و مادر نام رشته و مقطع تحصیلی، شماره ملی پدر و مادر، تعداد برادران و خواهران، سن همه اونها به همراه تحصیلات، میزان درآمد پدر، نام ونام‌خانوادگی همسر، شماره تلفن همسر، تحصیلات همسر، آدرس منزل همسر و ...
  • سوابق تحصیلی: همه مقاطع تحصیلی از ابتدایی تا انتها، معدل هر مقطع، نام، تلفن و آدرس مدرسه و دانشگاه، نام تعدادی از اساتید، نام تعدادی از همکلاسان
  • سوابق کاری: چه شرکت هایی کار کردید، چند سال؟، با چه میزان حقوق، روی چی کار میکردید، چرا از اونجا اومدید بیرون؟، تلفن و آدرس اون شرکت ها، نام مدیر شرکت.
  • لیست مقالات و پروژه های کاری
  • آیا با شرکت ما آشنا هستید؟ بعدش هم یک فرم چند صفحه ای شامل یک نظر سنجی برای شرکت و بخش های مربوطه و پیشنهاد شما برای بهتر شدن شرکت و ....
  • حقوق پیشنهادی: اینم جالب هست. خدمتتون بگم که هدف از این قسمت در نظر بسیاری از دوستان این هست که شاید شما یک رقمی بنویسید که از حقوق پیشنهادی اونها کمتر باشه و خیلی ها بعد از دیدن تعداد صفر ها چشم هاشون گرد میشه میگن قوانین کار در شرکت ما رعایت میشه که بطور ضمنی یعنی حقوق قانون کار میدیم و اصلا حتی برای یک لحظه هم فکر نمیکنن که این طرفی که این رقم رو مینویسه آیا عادلانه حساب کرده یا نه؟ آیا ممکنه حقش همین قدر باشه؟ ایا ممکنه تخصصش اینقدر ارزش داشته باشه؟ آیا میتونه اینقدر ارزش افزوده تولید کنه?

یعنی روشون نمیشه وگرنه میگفتن رنگ چشم و رنگ مو و قد و وزن و اینها رو میخواستن. کلا به نظرم درخواست بعضی از این اطلاعات که تجاوز به حریم خصوصی حساب میشه. تازه توجه داشته باشین همه اینها فقط و فقط قبل از مصاحبه شغلی هست. یعنی شما بعد از پر کردن این اطلاعات و یک ساعت منتظر ماندن میرین برای مصاحبه و بعد از 30 ثانیه متوجه میشین که نه امکان همکاری نیست. خوب یکی نیست بگه خوب همکار عزیز کمی فکر کن و کمی احترام بزار و کمی توجه کن.

 

آزمون استخدامی: بعضی شرکت‌ها هم هستن که خیلی شیک آزمون استخدام آنلاین برگذار میکنن و میخوان از این طریق میزان تخصص شما رو بسنجند و بعد از شما دعوت کنند برای مصاحبه و ... شاید با خودتون بگید چه کار خوبی. بله از نظر من هم کار خوبی هست اما چند تایی که من برخورد کردم هدف این آزمون ها تشخیص سطح دانش شما نیست. هدفشون اینه ببینن اسامی توابع رو از بر هستید یا نه. خیلی زیبا و با اعتماد بنفس توی آزمونشون نوشتن اگر دکمه های کیبود فشرده بشوند و سایت جستجو باز شود آزمون شما رد میشود. یعنی اگه دستت بخوره به صفحه کلید آزمون رد میشه و باید دوباره شرکت کنی. اینها اینقدر چیزی بلد نیستند که فکر میکنن هر کس اسامی توابع رو بلد بود توسعه دهنده و تحلیلگر بهتری هست، اینها اینقدر چیزی نمیدونند که فکر میکنند توسعه نرم افزار یعنی اینکه بدونی تابع ...... چیکار میکنه و آیا میدونی چند تا پارامتر میگیره، مقدار پیش فرض پارامتر سوم چی هست؟ یعنی باور کنید که بعد از پاسخ به چند سوال این آزمون حالم اینقدر بد شد که پشت سیستم بلند شدم. چند ساعتی سیستم رو خاموش کردم. و برای آرام تر شدن چند ساعت پیاده روی کردم و با خودم هی تکرار میکردم آخه چرا؟ آخه چرا؟

 

نمونه خوب: اون وقت یک نفری از یک شرکت آمریکایی کوچک سر کاری قرار شد باهم صحبت کنیم. در جلسه اول مصاحبه فقط دو تا مثال داد که کار الگوریتمی بود و گفت شما چطوری حل میکنی این مسایل رو. خودش هم مقداری کمک کرد و گفت میدونم اینها نیاز به فکر داره. زیاد سخت نگیر و فقط سعی کن هر چی به ذهنت میرسه بگی. نپرسید کی هستی؟ کجا هستی؟ پدر و مادرت کین؟ حتی نپرسید چه زبانی بلدی؟ فقط رزومه ام رو خونده بود. چند تا سوال خیلی ساده راجع علایق و سلایق. و بدون اینکه از من چیزی بپرسه گفت ما حقوقی که برای این سمت شغلی در نظر گرفتیم A تومان هست. (نگین باید دلار میگفته، کار از راه دور بود و طرف هم ایرانی بود). آیا برای شما کافی هست؟ و بعدش هم کلی عذر خواهی که ببخشید وقت شما رو گرفتم. کلا ۱۵ دقیقه وقت گذاشتیم. در آخر هم فقط اطلاع داد که روند پذیرش ما بعد از دو مصاحبه هست و یک ماه فرآیند قرارداد طول میکشه. اگر پیشنهاد دیگری رو در این مدت پذیرفتید حتما به ما خبر بدید.و خداحافظ. اینها هم حتما موقع قرارداد کلی اطلاعات از نیروشون میخوان اما نمیاد در جلسه اول تخلیه اطلاعاتی کنن طرف رو.

 

البته ناگفته نماند که یک تعدادی هم همکار مطلع و بافکر هستن که واقعا آدم لذت میبره از همنشینی باهاشون. و وقتی از جلسه مصاحبه خارج میشی میدونی که بهت زنگ نمیزنن برای همکاری اما باز هم راضی هستی که ساعتی پای صحبت کسی نشستی که حداقل بهت احترام میزاره و مقداری رفتار حرفه‌ای در این زمینه از خودش نشون میده.

به امید روزهای بهتر.

نوشته شده در چهارشنبه 1395/07/01 ساعت 12:00 توسط مهدی باقری | پنج نظر

درد دلی با همکاران

کار کردن در زمینه نرم افزار با مدیران و سرمایه گذارانی که چیزی از نرم افزار و علم روز مدیریت نمیدونن یا خودشون رو میزنن به اون راه واقعا خسته کننده است. من بشخصه با این قضیه درگیر بودم و خیلی اذیت شدم  . بعضی ها فکر میکنن مهندس نرم افزار مثل کارگر ساختمون است هر وقت اراده کنی میتونی یکی دیگه رو جذب کنی. البته یک مقداریش هم تقصیر خودمون هست. این ماییم که با پایین آوردن خواسته ها مون و با حسن نیتمون باعث میشیم این طوری راجب ما فکر بشه. یک روزی بالاخره باید این افراد یاد بگرند که نیروی انسانی بزرگترین سرمایه یک مجموعه بخصوص نرم افزاری هست. باید یک روز ما هم یاد بگیریم که اطمینان به آدم های نا مطمن عین حماقت هست باید یاد بگیریم که منفعت "من" قبل یا حداقل مساوی با منفعت هر آدم دیگری میاد. 
امیدوارم یک روزی خیلی نزدیک روی کار خودم تمرکز کنم به دور از یک سری افراد کوته فکر که فکر میکنن که خلاقیت و پشتکار رو میشه با پول بدست آورد.
برای شما دوستان هم آرزو میکنم این اتفاق بیافته و روزی بتونین با کار روی محصولی که بهش علاقه دارید به موفقیت برسید. بدونید که با پشتکار و تلاش هر هدفی قابل دستیابی هست.
روز همه بخیر.

نوشته شده در جمعه 1395/03/08 ساعت 12:00 توسط مهدی باقری | یک نظر

چگونه برنامه نویس شویم؟

اول: ولش کنید برید سراغ یک کار ساده تر

دوم: ولش کنید برید سراغ یک کار ساده تر

سوم: ولش کنید برید سراغ یک کار ساده تر

اگه هنوز مشتاقید و میخواید ادامه بدید


انتخاب زمینه کاری مورد علاقه یعنی مشخص کنید به چه کاری علاقه دارید مثلا برنامه نویسی وب (PHP)، برنامه نویسی اندروید (JAVA)، برنامه های دسکتاپ (JAVA, QT) و ... میتونید برای آشنایی با نوع کار و چالش های هر کدوم با افراد با تجربه ای که میشناسید صحبت کنید


انتخاب زبان مورد علاقه و مورد نیاز بازار و مناسب: باید ببینید توی اون زمینه ای که انتخاب کردید چه زبان هایی وجود دارن و هر کدوم چه مزایا ومعایبی دارند. مثل بازار کار، تعداد سایت های آموزشی، تعداد کسانی که میشناسید این زبان رو بلد هستند و میتونید سوالاتتون رو بپرسید و یادتون باشه زبان های برنامه نویسی هم مثل زبان های طبیعی ساختار و شکل و قیافه متفاوتی دارند و ممکنه شما از شکل بعضی از این زبان ها خوشتون نیاد


مطالعه
تمرین
مطالعه
تمرین
مطالعه
تمرین


بی خوابی
بی خوابی
بی خوابی


نسکافه!
نسکافه!
نسکافه!


تفکر
تفکر
تفکر


خلاقیت
خلاقیت
خلاقیت


کیفیت و دقت بسیار زیاد در کار 
کیفیت و دقت بسیار زیاد در کار 
کیفیت و دقت بسیار زیاد در کار


ورزش :-)
ورزش 
ورزش 


پروژه های بدون سود
پروژهای بی نتیجه
پروژهای اعصاب خورد کن


شکست
شکست
شکست


5 سال بعد
.
.
.
اگه هنوز تو این کار هستید و بهش علاقه دارید تبدیل به یک برنامه نویس خوب شدید

نوشته شده در پنج شنبه 1394/09/27 ساعت 12:00 توسط مهدی باقری | چهار نظر

فریمورک symfony نسخه 3 منتشر شد

بالاخره فریمورک symfony نسخه 3 منتشر شد. symfony یکی از بهترین فریمورک های PHP هست که من به شخصه خیلی دوستش دارم و بیشتر در برنامه های بزرگ ازش استفاده میشه. من خودم دارم از Laravel استفاده میکنم اما از این هم خیلی خوشم میاد و دوست دارم یک پروژه ای باهاش کار کنم

در ضمن یاد آور بشم که laravel قسمت های خیلی زیادیش داره از symfony استفاده میکنه. یکی از دلایلش اینه که symfony از نوع فریمورک های Full Stack نیست. یعنی میشه قسمت های مختلف اش رو به صورت مجزا استفاده کرد و این یکی از برتری های symfony است و این باعث شده که توی خیلی از فریمورک ها و کتابخانه ها بیان از کلاس های سیمفونی استفاده کنند.

توصیه من به جوانان مشتاق این است که حتما یک سری بهش بزنن :) :) 

 

موفق باشید.

نوشته شده در چهارشنبه 1394/09/12 ساعت 12:00 توسط مهدی باقری | پنج نظر